ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

607

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

علاج كنى و بمرهم كافور « 1 » ، و علاج وى دشوار بوذ اكر بتوانذ آن اندام را ببرّذ و داغ كند ، و نشان ريم سرطان ان بوذ كه كنده بوذ و سياه‌رنك ، و ريش كرم بوذ و كرانهاى [ ريش ] « 2 » رنكين بوذ سرخ‌رنك يا « 3 » سياه‌رنك و هر جند « 4 » روز « 5 » فراخ‌تر كردذ ، جن اين نشانيها بديد آمذ اميد بايذ « 6 » كسستن « 7 » و جهد بريدن و داغ كردن « 8 » يا جهد كردن تا سرد شوذ « 8 » . فى الخنازير « 9 » خنازير ببارسى خوكان بوند و اين خنازير مردم را بسه « 10 » جاى برآيذ يا به گردن « 11 » و سبب وى فضول مغز بوذ ، يا به زير بغل دست و سبب وى فضول دل بوذ ، يا « 12 » بخشندكاه و « 12 » سبب وى فضول جكر « 13 » ، كه اين اعضاء شريف دفع كنند مايها را از خويشتن و بدين جايها « 14 » افكنند و اين جايها مستعّداند ( f . 485 ) مر بد رفتن اين مايها را ، و نشان وى ان بوذ كه از اول باغره خيزذ و بدرامه خوانند نيز ، اين باغره بمانذ و سخت شوذ و اندك‌اندك بزركتر شوذ « 15 » ، و بوذ كى يكى بوذ و بوذ كى « 16 » تاهى جند بوند « 17 » بيك جاى جون كوز اندر كيسه ، و بوذ كه « 18 » جنبان بوذ و بوذ كناجنبان « 18 » بوذ ، و بوذ كه جندانى بزرك شوذ كجند خربزه‌اى كردذ « 19 » و ريم كنذ و دشوار به كردذ ، و علاج اين‌همه كرسنه بوذن بوذ « 20 » و قى كردن بداروهاء قوى و داروها

--> ( 1 ) - ف : كافورى ( 2 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد . ( 3 ) - ف : « يا » ندارد ( 5 - 4 ) - ف : شوذ ( 5 ) - ب ه : برايد ( 6 ) - ف : ببايذ ( 7 ) - ب ه : كه به شوذ ( 8 - 8 ) - ف : كند يا جهد كردن تا سرد شوذ ديكر چاره نبوذ ( 9 ) - ف : باب فى الخنازير ( 10 ) - ف : برسه ( 11 ) - ف : بركردن ( 12 - 12 ) - ف : بخشنكاه ( 13 ) - ف : افزوده . بوذ ( 14 ) - ب ه : خسيس ( 15 ) - ف : بزركتر كردذ ( 16 ) - ب ه : دو بود و ( 17 ) - ف : بوذ ( 18 - 18 ) - ف : ظ . جمبان بوذ و بوذ كه ناجمبان ( 19 ) - ف : شوذ ( 20 ) - ف : « بوذ » ندارد